نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت 5:13 توسط اسماعیل آزادی| |

عبرت های تاریخ واقعا عبرت آموزند

شاید فیلم زنده باد زاپاتا را دیده باشید انقلابی مکزیکی که از میان توده ها برخاست و مکزیک را از ظلم و ستم دیکتاتوری پور فیریو دایاز نجات داد.

در  صحنه ای از فیلم زاپاتا می فهمد که اسیر افسانه قدرت شده و مردم را فراموش کرده است و به خود می آید.

واقعا رمز گشایی از تاثیر معجون قدرت در آدم ها بسیار پیچیده است و این که چه اتفاقی در آدم ها می افتد که  آنها پارادوکس خود را در خود پرورش می دهند.

اما وقتی این پارادوکس  در آدم هاشکل گرفت دیگر  به این سادگی قابل باز گشت نیستند هر چند زاپاپاتا بازگشت و جان را نیز بر سر صداقتی گذارد که عرصه سیاست آن را بر نمی تابد.

اما من مطمئن نیستم که این اتفاق در ایرانی که روزی منادی عدالت و آزادی در جهان بود نیز بیفتد و برخی انقلابیون پیشین به یاد بیاورند که در روزهای انقلاب چه می گفتند و امروز چه می کنند.

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 13:50 توسط اسماعیل آزادی| |

جمیله بوپاشا دختر 23 ساله الجزایری از اعضای مهم جبهه آزادیبخش الجزایر بود که برای آزادی کشورش تلاش می‌کرد. بوپاشا در سال ۱۹۶۰ دستگیر و در فرانسه زندانی و شکنجه شد
جمیله فرزند عبدالعزیز بن محمد انقلابی الجزایری است و در سنت لوژن الجزیره متولد شده و عضو و چریک مبارز جبهه نجات ملی الجزایر بود که در زندان حسین دی به وسیله آتش سیگار ، شوک الکتریکی و ... شکنجه و با بطری به وی تجاوز شد.

  وکلای  بو پاشاادعای حیثیت کردند و دادگاه اعاده حیثیت جمیله بوپاشا به یکی از جنجالی ترین محاکمات فرانسه و الجزایر تبدیل شد و این رسوایی برای فرانسویان بسیار گران تمام شد چرا که ارتش فرانسه مجبور شد از الجزایر خارج شود و الجزایر اسقلال یافت. روز هایی که این قصه را خواندم خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم

اما اکنون چه بگویم

نمی دانم

دیگر چه بنویسم

اما می دانم که  ملت هاهمیشه برای آزادی خود چه هزینه هایی که پرداخت نکرده اند.

نامه دردمندانه کروبی   در باره  شکنجه  دستگیر شدگان جنبش مدنی ایرانیان عمق جان هر آزاده ای را ازرد

چه باید نوشت

فقط این را می گویم که  جمیله بوپاشا یکی از قهرمانان ملی الجزایر و نماد مقاومت انقلاب الجزایر است که تا ابد نامش مظهر مقاومت و جنبش زنان در هر گوشه جهان به شمار می رود.

زندگینامه اورا در سال 57 و در اوج انقلاب خواندم اما حتا در مخیله ام  نمی گنجید که روزی روزگاری شاهد این شیوه های قرون وسطایی در ایران و آن هم ایران پس از انقلاب باشیم که نام جمیله بوپاشا برایمان تداعی شود

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 13:4 توسط اسماعیل آزادی| |

انقلاب اسلامی در زمره انقلاب های متفاوت با انقلاب های کلاسیک جهان به شمار می رود چرا که انقلاب ها ی معاصر (پس از انقلاب اکتبر روسیه )اصولا بر اساس مطالبات طبقات فرودست اتفاق می افتاد و این قشر با مشارکت و رهبری جریان های روشنفکری وغالبا چپ  با تکیه بر مطالبات اقتصادی و استبداد  حاکم  دست به انقلاب می زدند.

اما انقلاب 57 درست در زمانی اتفاق افتاد که ایران از نظر اقتصادی به جهش هایی نایل امده بود هر چند طبقات فرو دست نیز در این انقلاب نقش ویژه ای ایفا کردند اما دلیل ان انقلاب و نافرمانی مدنی اقتصادی نبود. مهمترین خواست این انقلاب  یک خواست فرهنگی بود ان هم نه فرهنگ به مفهوم مطلق آن بلکه بخشی خاص از فرهنگ و به زبان دیگر مطالبات سنتی فرهنگ بود که در راس آن مطالبات دینی قرار داشت.

البته  این نکته نیز گفتنی است که در انقلاب 57 هر یک از لایه های سیاسی و اجتماعی جامعه آن روز ایران مطالبات خاص خود را دنبال می کردند اما خواست مشترک همه جریان ها و گروه های سیاسی نفی شاه بود اما آیت الله خمینی به دلیل وابستگی به شبکه فراگیر روحانیت و همچنین سنتی بودن بخش وسیعی از جامعه سال 1357 موفق شد ابتکار عمل انقلاب را به دست گیرد  هر چند نباید این فرایند بسیار مهم را از یاد برد که قبل از آیت الله خمینی  دکتر شریعتی زمینه را برای تبدیل اسلام غیر سیاسی به یک اسلام سیاسی   و مدعی حکومت آماده کرده بود و لایه های دانشجویی و دانشگاهی فراوانی نیز  فرایند اسلام سیاسی را پیگیری می کردند.....ادامه دارد

نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388ساعت 15:3 توسط اسماعیل آزادی| |

ساعت ده شبه نیمه شعبان بود  توی خیابان  یه دکه صلواتی زده بودند و به مناسبت تولد امام زمان

شربت و شیرینی بین رهگذران و خودروهای عبوری پخش می کردند .

بر خلاف سال های قبل اصلا شلوغ نبود و حتا برخی رهگذران سعی می کردند مسیر خود را عوض کنند که تو رودبایستی نمونند که مجبور بشن از شربت بخورند .

عده ای هم شربت و شیرینی را می گرفتند و به سلامتی امام زمان صلوات می فرستادند. منم که مردد بودم شربت را بخورم یانه.

اونی که شربت توزیع می کرد به طرف ماشینی که یک خانواده 4نفری در آن نشسته بودند رفت و شربت تعارف کرد.

راننده پرسید :سبزه

او گفت:مال امام زمانه

راننده بار دیگر گفت :سبزه

او گفت : امام زمان که سبز و غیر  سبز نداره

راننده گفت:امام زمان ما سبزه اگه  شربت شما هم سبزه برمی داریم

او گفت :نه سبز نیست

راننده گفت : ماهم نمی خوریم و گاز ماشینو گرفت و از کنار من بسرعت گذشت ...

به نزدیک اونی که شربت توزیع می کرد رسیدم او به  طرفم آمد و مهربانانه تعارف کرد

بفرمایید!

چشمم که توی چشماش افتاد  خیلی زود شناختمش  او را میدان ولیعصر با  یه باتوم  که محکم در دستش گرفته بود  دیده بودم  او آن روز اصلا مهربان نبود.

او دوباره گفت :بفرمایید !

 گفتم :سبزه

یه نگاهی به من کرد و  به تندی گفت : نه

به سمت پیاده رو رفتم و داشتم به این نکته فکر کردم امروز خیلی مهربون بود.

نوشته شده در شنبه هفدهم مرداد 1388ساعت 11:9 توسط اسماعیل آزادی| |

بعد از دوم خرداد من دایم در انتظار راه افتادن گفتمان پروتستانیسم اسلامی بودم اما برایم عجیب بود که چرا این گفتمان آغاز نمی شود در حالی که نشانه های آن در سطوح روشنفکری حوزه ها آشکار شده بود .

 در آن روزها دلیل آن را نمی دانستم اما اکنون بعد از وقایعی که پس از انتخابات رخ داد  متوجه دلیل آن شدم

در واقع در آن روز ها هرمنو تیک و قرائت های برخاسته از اسلام به صورت  کاملا نظری در آن سطوح آغاز شده بود اما آنچه حاملان این قرائت ها را از بیان آن منصرف می کرد آشکار نبودن مصداق های ضروت چنین اقدامی بود .

رویکردی که با انتخابات  ریاست جمهوری شد همچنین سر کوب هایی که در روزها ی پس ازآن صورت گرفت واضعان هرمنو تیک و قرائت جدید را برآن داشت تا با استناد به بینه های موجود  در مورد یافته های نظری خود  به چنان اطمینانی برسند که دست به اعتراض بزنند و بسیاری هم به این مقوله بیشتر فکر کنند

یادداشت محمد مطهری آشکار ترین نشانه این هرمنو تیک و آغازی بر یک فرایند پروتستانیستی درعرصه های نظری  خصوصا در محافل حوزوی است و اعتراض بسیاری از مراجع و بزرگان حوزه به این فرایند حاکی از آغاز غلبه قرائت نو ینی است که در مقابل قرائت موجود  قرار گرفته است.

یادداشت محمد مطهری از نظر نگارنده  نقطه عطف این جریا ن فکری به شمار می رود چرا که در آن به هیچ عنوان از هیچ جر یان یاحزب و یا نامزد خاصی حمایت نکرده است تکیه او بر قرائتی است که از اسلام می کند.

به هر حال این فرایند را اجتهاد- هرمنوتیک - قرائت جدید و یا با هر عنوان دیگر نامگذاری کنیم تفاوتی در اصل اتفاقی که در حال است ایجاد نمی کند

عمق این فرایند در حوزه های علمیه به گونه ای است که اگر اعتراضات اجتماعی هم فروکش کند گسترش هرمنوتیک جدید که تعریف دیگری از مردم  حکومت حاکمیت و .. به دست می دهد نسلی از روحانیون را تربیت خواهد کرد که این مطالبات را حداقل در حوزه ها پیگیری کنند.

در واقع این اتفاق می تواند به منزله غلبه اندیشه های برخاسته از مناسبات مدرنی باشد که مشروعیت حکومت را بر خاسته از رای مردم می داند و پاسخگویی به آنها را عبادت می شمارد

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388ساعت 13:39 توسط اسماعیل آزادی| |

تاریخ انقلاب های جهان خیلی عبرت آموزند  کر ین برینتون در کتاب " کالبد شکافی چهار انقلاب " این عبرت ها را در یک نظام تطبیقی مورد بررسی قرار داده است  که توصیه می کنم دوستان این کتا ب را گیر بیاورند و  بخوانند .

یادم نیست این جمله را که "

انقلاب فرزندان خود را می خورد"

را در این کتاب خوانده ام یا جایی دیگر چرا که این کتاب را حدود 20 سال پیش خوانده بودم به هر حال  آن چه مسلم است بچه های انقلاب باید خورده شوند.  حالا در کدام کتاب نوشته شده  خیلی مهم نیست

مهم این است که این بچه های انقلاب به نام انقلاب و خائن خورده می شوند

نکته دیگر این که آنانی که بچه های انقلاب را می خورند خود از بچه های انقلاب نیستند  هر چند اگر بودند  آنها نیز خورده می شدند!

البته نمی دانم کسانی که مردود شده اند هم خورده می شوند یا نه البته آن طور که از قراین  تاریخی و شواهد امروزی بر می آید  

یا باید خورد و یا باید خورده شد می توان انتخاب هم کر د  کاملا دموکراتیک

روزنامه جمهوری اسلامی   نخستین روزنامه رسمی پس از انقلاب که بچه های انقلاب را بخوبی می شناسد  متوجه این اکل تاریخی شده  و در سرمقاله  خود پرسیده است آیا قرار است "کسانی را که نه سابقه ای در انقلاب دارند و نه نقشی در شکل گیری نظام جمهوری اسلامی دارند و نه امام را می شناسند و نه امام آنها را می شناخت، همه کاره کشور کنند؟"

 در پایان این را هم از تجربیات در حال خلق  جنبش های مدرن معاصر  بشنوید و به کسانی که می خواهند  بچه های انقلاب را بخورند  بگویید  به این نکته  نیز توجه داشته باشند  که

زمانه انقلاب های  کلاسیک  و خورده شدن های کلاسیک سپری شده است و خورندگان در پهنه عظیم  جنبش دیجیتال  رنگ خواهند باخت و  این لقمه بزرگ در گلویشان گیر خواهد کرد .....

مگر این که مام وطن را مرده پندارند!

نوشته شده در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388ساعت 13:11 توسط اسماعیل آزادی| |

آفرین

واقعا آفرین به بازجو های جمهوری اسلامی

خداوکیلی کارشونو خوب بلدند و بیشتر وقتا باعث خیر هم می شوند

یادم میاد  سالها پیش نورالدین کیانوری و احسان طبری  اعتراف که کردن هیچ اصلا مسلمان شدند

خدا خیر شون بده  این باز جو ها رو نذاشتند ای بندگان خدا کافر از دنیا برن

دیشب  هم دیدید که بازجو ها از نظر حقوق و موازین انسانی هم   چقدر پیشرفت کرده بودند

البته نمی دونم  اونی که شبکه دو نشون داد مصاحبه بود یا بازجویی  اما هر چی بود عند  حقوق بشر بود چون عطریانفر و ابطحی تو یک باغ با صفا که توی خواب هم ندیده بودند  نشسته بودند وداشتند با  باز جو یا نمی دونم ر یپرتر  20 و 30 گل می گفتند و گل می شکفتند خب یک سری حر فها هم زدند که تازه من هم باور کردم

خدا خیرشون بده

ما رو با چهره  اصلی این اصلاح طلبها آشنا کردن

 چقدر جالب بود عطریانفر خودش هم فهمیده بود که قاطی کرده

ابطحی هم که  از بس ذوق داشت تو تلوزیون حرف بزنه 

می خواست  جواب همه سوال ها رو جلو جلو بده و اجازه نمی داد عطریان حرف بزنه

راستی عطریان چرا اینقدر دستاشو تکون میداد شما نفهمیدید

من که نفهمیدم

خدا خیرشون بده

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388ساعت 15:27 توسط اسماعیل آزادی| |

آقای جنتی امام جمعه تهران گفت:«شما مردم را به اين راه كشانديد و امروز بر سر مزار كشته‌شدگان می‌رويد و فاتحه می‌خوانيد شما بايد از آنها عذرخواهی كنيد و بگوييد شما باعث كشته شدن آنها شديد و مسئوليت گناه آنها را بر عهده بگيريد.»

این سخن امام جمعه تهران مرا به یاد یک حادثه تاریخی در جنگ صفین انداخت

روایت است که حضرت محمد در بار ه عمار یاسر گفته بود :

عمار توسط گروهی از ظالمان  کشته خواهد شد

وقتی عمار یاسر در جنگ صفین توسط سپاه أموی به شهادت رسید عمروعاص نگران شد که أمویان مصداق پیش بینی پیامبر شدند .از این روی به معاویه گفت:

حالا مردم را چگونه قانع کنیم؟

معاویه پاسخ داد: ما عمار را نکشتیم؛ قاتل او علی بن ابی طالب است که او را به معرکه جنگ آورد و او را در معرض شمشیرهای ما قرار داد! پس او ظالم، متجاوز و مصداق کلام رسول الله است. اگر علی او را به میدان نفرستاده بود کشته نمی شد!!

نوشته شده در شنبه دهم مرداد 1388ساعت 12:47 توسط اسماعیل آزادی| |

/* /*]]>*/ در بهار امسال به همراه ياران مسافر هرات بوديم و مشتاق  ديدار پيرهرات، خواجه عبد الله انصاري. روز دوم سفر، راهي سراي خواجه شديم . شور زيارت حجره و مزار خواجه  به گونه اي در قلوبمان رخنه كرده بود كه سر از پاي نمي شناختيم. در كنار مزار پيرهرات غرق در دلتنگي باشكوهي از كرامات خواجه اش بوديم كه پير مردي تكيده را در كنار خود ديديم كه به همراه  نوه نوجوانش به زيارت خواجه آمده بود، محاسن بلندش از جو گندم گذشته و با صورت آفتاب سوخته اش او را در جامه هراتيان جذبه اي روحاني مي بخشيد. مي دانست از ايران آمده ايم و از ديدار ما خوشحال . ياران دورش را گرفتند از مهر او به خود با خبر شده بوديم اما نمي دانستيم اين شور و مهر بهر چيست  . وقتي زبان بر گشود كه از نوادگان شيخ احمد جام  از عارفان سده ششم است كلام ياران و او، در جامي از يگانگي ، به پياله سخن ريخت و مصاحبتي پيش آمد كه زمان را در نورديدبدان سان  كه صداي اذان از گلدسته مدرسه خواجه عبدالله انصاري بر آمد و به دل نشست و پير از جاي بر خاست تا شتابان به صفوفي بپيوندد كه يكايك دست بر سينه به عبادت خداوندي مشغول شوند كه خواجه و شيخ و نواده اش در عرصه كبريايي اوذوب شده بودند. با نواي اذان پير مرد سخن بريد و به پا خاست و شتابان به نماز گزاراني پيوست كه جملگي عارف و دلشده ، نماز در سراي پيرهرات را به نماز در خانه و مسجد ، اولي دانسته بودند. ياران و همسفران را نظاره مي كردم كه سراسيمه و با پاي سر به دنبال پيرمرد دوان   سر و صورت به آب جويي روان سپردند و وضو ساختند وپشت سر نواده شيخ احمد جام  نمازي گزاردند كه گويي در خانه خضرت دوست گذارده اند. در روز آخر سفر پير مرد به اقامتگاه ما آمد و حسرت ديدار مزار شيخ احمد جام  نياي خود را با چشمان مشتاقش فرياد مي زد هر چند مجال زيارت حضرت جام را نيافتيم وبراي ما نيز حسرت زيارتي شد كه به دل ماند و ديدار يار ميسر نشد.

نوشته شده در جمعه دوم مرداد 1388ساعت 14:31 توسط اسماعیل آزادی| |