جمله ای دارد که می گوید:

"هرگز دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی نگمار  برای آنها همان مزیت  دوست بودن با تو کافی است ، چون اگر دوستان و ندیمان خود را به کارهای مملکتی بگماری و آنان به مردم ظلم کنند و استفاده نامشروع نمایند نخواهی توانست آنها را به مجازات برسانی چون با تو دوست هستند و تو ناچاری که رعایت دوست را بنمایی . "

واقعا ما بعد از ۲۵۰۰ سال چقدر پیشرفت کرده ایم در زمانه ما نه تنها این سخن رعایت نمی شود بلکه برای ارزیابی جایگاه هر کس باید بفهمی مهم است  که  شما پسر خاله چه کسی باشی  اما این که چه مدرک وتوانایی داری مهم نیست اما با داشتن تخصص ومدرک  باز هم مهم است که به چه کسی وصل باشی . 

ایران در این روزها قربانی پسر خاله هاست آن هم پسر خاله های بیسواد . پلکان ترقی در ایران پسر خالگی وچاپلوسی است.

وقتی در ایران کارخانه های مدرک های دکتری برای آقایان ساخته شده دیگر نیازی به عنوان تو و من ندارند اما اگرتخصص داری باید آدمشان بشوی  حتما مدارج ترقی را بسرعت طی خواهی کرد البته تا زمانی که مدعی نباشی .

ما فقط دلمان خوش است که دیجیتال شده ایم در حالی که ...    پیش به سوی پسر خاله   پیشنهاد می کنم شما هم یک بار وصیت نامه داریوش را بخوانید لینکش در پیوند های روزانه هست.